Z przedstawionej sytuacji wynika

Najwięcej kontrowersji terapeutycznych budzi stosowanie glikokortykosteroi- dów, mimo zdecydowanej i szybkiej poprawy często obserwowanej pod ich wpływem, szczególnie u chorych z wirusowym zapaleniem mięśnia sercowego. Niewątpliwie korzyści, płynące z nieswoistego przeciwzapalnego i przeciwob- rzękowego działania glikokortykosteroidów, zmniejszają wyniki badań doświad-czalnych, które wskazują na nasilanie się pod wpływem leków steroidowych zmian martwiczych w mięśniu sercowym i na szybsze rozprzestrzenianie się procesu zapalnego. Uważa się także, że glikokortykosteroidy niekorzystnie hamują syntezę interferonu, który (jak udowodniono) zmniejsza u zwierząt doświadczalnych zjadliwość i szybkość mnożenia się wirusów.

Read the rest of this entry »

W trakcie okresu dekompensacji

Ogólne działania obejmują redukcję masy ciała u chorego z nadwagą, ograni-czenie sodu w diecie, zakaz picia alkoholu i palenia papierosów, wyrównanie niedokrwistości. Zaleca się uodpornienie bierne przeciwko grypie. Dieta, oprócz małej zawartości jonów sodowych, powinna być wielowitaminowa. Ciąża jest niewskazana.

W trakcie okresu dekompensacji może być konieczne przedłużone leżenie w łóżku, oddychanie tlenem. Po wyrównaniu niewydolności serca decyzja odnośnie do poziomu aktywności fizycznej powinna być oparta na danych z wywiadu, badaniu fizykalnym, badaniach dodatkowych. W przeciwieństwie do choroby niedokrwiennej serca, nie udowodniono korzystnego wpływu systematycznie wykonywanego wysiłku na przeżycie mimo że wysiłek zwiększa aktywność układu przywspółczulnego, a zmniejsza aktywność współczulną. Uważa się, że aktywność zawodowa powinna być ograniczona na około rok po pierwszym epizodzie niewydolności serca.

Read the rest of this entry »

Z nowych leków inotropowo dodatnich

Z nowych leków inotropowo dodatnich na uwagę zasługuje wesnarynon, działający poprzez kanały jonowe (przyzwalający wpływ na kanały sodowe, co prowadzi do zwiększenia stężenia wewnątrzkomórkowego wapnia, modulujący wpływ na kanały potasowe, co potencjalnie może zmniejszać arytmie komorowe), a także słabo hamujący fosfodiesterazę cAMP.

W odróżnieniu od innych inhibitorów fosfodiesterazy cAMP (np. amrynon) wesnarynon zwalnia częstość serca, wydłuża potencjał czynnościowy. Lek ten ponadto hamuje ekspresję cytokinin (tumor necrosis factor, interleukina-6) w niewydolności serca. W programie wieloośrodkowym u chorych z objawową niewydolnością serca otrzymujących lek moczopędny, digoksynę i inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę 6-miesięczne leczenie dawką 60 mg dziennie spowodowało 50% zmniejszenie ryzyka zgonu lub pogorszenia niewydolności serca w porównaniu do grupy, której podawano placebo, podczas gdy podawanie tego leku w dawce 120 mg/24 h zwiększało kilkakrotnie śmiertelność w grupie leczonej. Ta niezwykła zależność uzyskanej odpowiedzi od zastosowanej dawki może odzwierciedlać różne mechanizmy działania tego leku, tym niemniej wskazuje na bardzo wąski margines terapeutyczny. Trwają obecnie badania porównujące skuteczność mniejszych dawek leku (30 i 60 mg dziennie) w niewydolności serca. Leczenie wesnarynonem niesie ze sobą 2,5% ryzyko agranulocytozy.

Read the rest of this entry »

Bakteryjne zapalenie wsierdzia

Źle natomiast rokuje niewydolność serca pojawiająca się lub utrzymująca i nasilająca się w odległym okresie po operacji. Z reguły jest następstwem nadmiernego obciążenia lub dużego uszkodzenia mięśnia sercowego. Do takiej sytuacji prowadzą najczęściej nie skorygowane wady jednego z ujść zastaw-kowych, śródoperacyjne duże i długotrwałe niedokrwienie mięśnia sercowego, przebyty zawał serca, bakteryjne zapalenie wsierdzia wnikające w głąb mięśnia, dysfunkcje wszczepionej zastawki oraz nieodwracalne zmiany w mięśniu spowo-dowane chorobą podstawową. Zasady farmakologicznego leczenia przewlekłej niewydolności serca nie odbiegają od zasad ogólnie przyjętych z tym, że w nie-których przypadkach należy rozważyć konieczność ponownej operacji serca.

Read the rest of this entry »

LECZENIE PRZECIWKRZEPLIWE

Trudnym i nie w pełni jeszcze wyjaśnionym problemem związanym z implantacją protezy zastawkowej jest wewnątrzsercowe wykrzepianie krwi. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, na ile proces ten jest prowokowany samą sztuczną zastawką, a na ile procedurą operacyjną, podstawową chorobą serca względnie innymi osobowymi czynnikami pozasercowymi. Do najważniejszych czynników pozazastawkowych należą: rodzaj rytmu serca i jego zmiany (migotanie przedsionków sprzyja wykrzepianiu krwi), wielkość poszczególnych jam serca, stwierdzenie w czasie operacji skrzeplin w jamach przedsionka lewego lub komory oraz upośledzona kurczliwość mięśnia komory lewej.

Read the rest of this entry »

Zwężenie śródkomorowe

Zwężenie śródkomorowe jest spowodowane masywnym przerostem mięśni brodawkowatych i beleczek wolnej ściany komory, które w skurczu stykają się z przerośniętą przegrodą komorową. Tworzy się wówczas wysokociśnieniowa jama w koniuszku komory lewej, podczas gdy drogi napływu i odpływu leżą poza zwężeniem.

Ocena stopnia zwężenia oraz jego umiejscowienia ma decydujące znaczenie w podjęciu decyzji leczenia, a w przypadku leczenia operacyjnego, w wyborze techniki zabiegu.

Read the rest of this entry »