Bakteryjne zapalenie wsierdzia

Źle natomiast rokuje niewydolność serca pojawiająca się lub utrzymująca i nasilająca się w odległym okresie po operacji. Z reguły jest następstwem nadmiernego obciążenia lub dużego uszkodzenia mięśnia sercowego. Do takiej sytuacji prowadzą najczęściej nie skorygowane wady jednego z ujść zastaw-kowych, śródoperacyjne duże i długotrwałe niedokrwienie mięśnia sercowego, przebyty zawał serca, bakteryjne zapalenie wsierdzia wnikające w głąb mięśnia, dysfunkcje wszczepionej zastawki oraz nieodwracalne zmiany w mięśniu spowo-dowane chorobą podstawową. Zasady farmakologicznego leczenia przewlekłej niewydolności serca nie odbiegają od zasad ogólnie przyjętych z tym, że w nie-których przypadkach należy rozważyć konieczność ponownej operacji serca.

Bakteryjne zapalenie wsierdzia. Niewątpliwie najgroźniejszym powikłaniem i najczęstszą przyczyną dysfunkcji wszczepionej zastawki jest bakteryjne zapalenie wsierdzia (b.z.w.). Pooperacyjne b.z.w. jest najczęściej spowodowane zakażeniem gronkowcem, szczególnie naskórkowym. B.z.w. może występować wcześnie, już w kilka, kilkanaście tygodni po operacji, lub później, zwykle do 6 miesięcy. Do typowych klinicznych i laboratoryjnych objawów pooperacyjnego b.z.w. należą: gorączka, zły stan ogólny, dreszcze, zlewne poty, zwiększona przepuszczalność naczyń krwionośnych, powtarzalna obecność krwinek czerwonych w osadzie moczu, niedokrwistość i skórne objawy zatorowe. W obrazie echokardiograficz nym mogą być widoczne wegetacje bakteryjne. W znacznej części przypadków b.z.w. przebiega nietypowo, zwłaszcza na początku choroby, a wyniki posiewów krwi są stale jałowe. Zdarza się, że pierwszym, a nawet jedynym, objawem b.z.w. jest dysfunkcja wszczepionej zastawki lub oporna na leczenie, postępująca niewydolność serca.

Leave a Reply

Nasze www