LECZENIE PRZECIWKRZEPLIWE

Trudnym i nie w pełni jeszcze wyjaśnionym problemem związanym z implantacją protezy zastawkowej jest wewnątrzsercowe wykrzepianie krwi. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, na ile proces ten jest prowokowany samą sztuczną zastawką, a na ile procedurą operacyjną, podstawową chorobą serca względnie innymi osobowymi czynnikami pozasercowymi. Do najważniejszych czynników pozazastawkowych należą: rodzaj rytmu serca i jego zmiany (migotanie przedsionków sprzyja wykrzepianiu krwi), wielkość poszczególnych jam serca, stwierdzenie w czasie operacji skrzeplin w jamach przedsionka lewego lub komory oraz upośledzona kurczliwość mięśnia komory lewej.

Poważnymi i nierzadko prowadzącymi do zgonu chorego następstwami we- wnątrzsercowego procesu zakrzepowego są incydenty zatorowe oraz dysfunkcja wszczepionej zastawki. Problem dotyczy wszystkich sztucznych zastawek serca, a więc także biologicznych. Natomiast wskaźnik powikłań zakrzepowo-zatoro- wych jest różny i zależy od typu zastawki (większy w zastawce mechanicznej niż w biologicznej) oraz miejsca jej wszczepienia (większy w sztucznej zastawce mitralnej niż w aortalnej). Z licznych zestawień statystycznych wynika, że największy wskaźnik (6,5%) na rok obserwacji cechuje kulkową zastawkę Starr-Edwardsa, a najmniejszy (1,5%) zastawkę biologiczną.

Leave a Reply