Medycyna

LECZENIE CHOREGO ZE SZTUCZNĄ ZASTAWKĄ SERCA

Wymiana uszkodzonej zastawki na sztuczną, mechaniczną lub biologiczną należy obecnie do powszechnie stosowanych metod chirurgicznego leczenia nabytych wad serca u dorosłych. U dzieci i młodzieży zaleca się i wykonuje raczej różne naprawcze zabiegi rekonstrukcyjne i plastyczne, zawsze pod kontrolą wzroku, na zatrzymanym sercu.

Ponad 30-letnie już doświadczenia i obserwacje, które upłynęły od przed-stawienia przez Starra w 1960 r. wyników pierwszej serii wszczepionych sztucz-nych mechanicznych zastawek kulkowych, stały się i nadal są bodźcem do poszukiwania coraz lepszych i trwalszych materiałów do konstrukcji sztucznych zastawek oraz do doskonalenia ich kształtu i parametrów hemodynamicznych. Przyczyniły się także do poprawy techniki wszywania protezy zastawkowej, metod prowadzenia krążenia pozaustrojowego oraz postępowania przed-, śród- i pooperacyjnego. Należy jednak podkreślić, że mimo ogromnego postępu w tej dziedzinie oraz pojawiania się na rynku nowych, coraz to doskonalszych, typów sztucznych zastawek zarówno mechanicznych, jak i biologicznych żadna z nich nie jest idealna, a działanie jej identyczne z pracą naturalnej zdrowej zastawki serca. Wszystkie wytwarzają pewien stopień oporu dla przepływu krwi, wyrażający się gradientem ciśnień mierzonym po obu stronach zastawki. Wszystkie bądź same, bądź poprzez używane materiały szewne i niezbędne w czasie każdej operacji uszkodzenia różnych tkanek serca (wycinanie zniszczonej zastawki, usuwanie złogów wapnia, nacinanie i zszywanie ścian przedsionka lub aorty itp.) stanowią locus minoris resistentiae dla zagnieżdżenia i rozmnażania się bakterii. W końcu wszystkie sztuczne zastawki, a szczególnie mechaniczne, stwarzają warunki sprzyjające wykrzepianiu się krwi w ich obrębie i uszkadzają w mniejszym lub większym stopniu krwinki czerwone (hemoliza).

Read the rest of this entry »

W leczeniu kardiomiopatii przerostowej

W leczeniu kardiomiopatii przerostowej dąży się do osiągnięcia następujących celów: wyeliminowania lub złagodzenia objawów, poprawy zdolności do wysiłku, zahamowania progresji choroby oraz poprawy rokowania. Zasadniczymi kierun-kami leczenia pozostają niezmiennie od lat: 1) farmakoterapia za pomocą leków działających ujemnie inotropowo i 2) leczenie chirurgiczne u chorych z zawęża-niem drogi odpływu lewej komory.

Read the rest of this entry »

Zespół przebiegający łagodnie

Obraz kliniczny i przebieg zespołu bywa różny. Dominują osłabienie, brak łaknienia, bóle w klatce piersiowej i gorączka. Przy osłuchiwaniu klatki piersiowej zwracają uwagę szmery tarcia osierdziowego i opłucnowego.

Zespół przebiegający łagodnie ustępuje zwykle samoistnie w ciągu 2-3 tygodni i wymaga jedynie podawania leków przeciwbólowych i ewentualnie przeciw-gorączkowych. Zespół o ciężkim przebiegu, a zwłaszcza z narastającą ilością wysięku w jamach osierdziowej lub(i) opłucnowej, wymaga leczenia glikokor- tykosteroidami według zasad podanych w rozdz. 6, a niekiedy ewakuacji na-gromadzonego płynu, zwłaszcza z worka osierdziowego.

Read the rest of this entry »

Wybór antybiotyku

Wybór antybiotyku zależy wyłącznie od rodzaju drobnoustroju wyhodowanego z krwi. Jakkolwiek większość przypadków b.z.w. jest spowodowana zakażeniem bakteriami wrażliwymi na penicylinę, to coraz częstsze przypadki zakażeń bakteriami mało rozpowszechnionymi lub niewrażliwymi na penicylinę oraz grzybami stwarzają konieczność identyfikacji organizmów chorobotwórczych i określenia ich wrażliwości na antybiotyki. Z wyjątkiem przypadków ostrego b.z.w. o piorunującym przebiegu opóźnienie leczenia o 2-3 dni, potrzebne do uzyskania odpo- wiedzi mikrobiologicznej, jest u większości chorych możliwe i nie ma większego wpływu na rokowanie. Jest to tym bardziej uzasadnione, że większość chorych z podostrym b.z.w. trafia do szpitala po co najmniej kilkunastodniowym, a częściej kilkutygodniowym, czasie trwania choroby.

Read the rest of this entry »

ZAPALENIE MSĘŚNIA SERCOWEGO

Do objęcia procesem zapalnym mięśnia sercowego może dojść w przebiegu każdej ogólnej lub narządowej choroby spowodowanej zakażeniem wirusowym, bakteryjnym, grzybiczym lub pasożytniczym. Nie wykazano istotnej zależności między występowaniem zapalenia mięśnia sercowego a wiekiem i płcią chorego, jak również określoną populacją. Wiek ma natomiast wpływ na część zapaleń mięśnia sercowego spowodowanych niektórymi czynnikami etiologicznymi, np. w przebiegu błonicy lub płonicy.

Read the rest of this entry »

Niedawno opublikowane programy SOLVD

Niedawno opublikowane programy SOLVD, SAVE, V-HeFT II wykazały korzystny wpływ inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę u chorych we wszystkich stadiach niewydolności serca. Aczkolwiek korzystny wpływ na przeży-cie uzyskano w odniesieniu do chorych z chorobą niedokrwienną i niewydolnością serca, tym niemniej wszyscy chorzy z niewydolnością serca w wyniku upośledzenia kurczliwości powinni być leczeni inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę lub przynajmniej oceniam pod kątem wdrożenia takiego leczenia, bez względu na to, czy dysfunkcji mięśnia sercowego towarzyszą objawy niewydolności serca. Inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę poprawiają tolerancję wysiłku, zmniejszają objawy niewydolności serca, ale także opóźniają postęp choroby i zmniejszają częstość hospitalizacji z powodu niewydolności serca. Jak wykazano w programie Hy-C azotany potęgują działanie kaptoprylu u chorych z niewydolnością serca.

Read the rest of this entry »

Nasze www