Medycyna

Ze względu na niezadowalające wyniki leczenia

Ze względu na niezadowalające wyniki leczenia immunosupresyjnego, w obser-wacjach odległych rozważa się obecnie włączanie immunosupresji u tych chorych z niewydolnością serca nieznanego pochodzenia i z cechami zapalenia mięśnia sercowego w biopsji, u których nie obserwuje się samoistnej poprawy po upływie

– 3- 6 miesięcy leczenia konwencjonalnego. Na warszawskim sympozjum nt. kardiomiopatii (1993 r.) O’Connell przedstawił nie opublikowane jeszcze wyniki wieloośrodkowego, randomizowanego programu leczenia immunosupresyjnego u chorych z zapaleniem mięśnia sercowego w biopsji endomiokardialnej i niewydolnością serca, z frakcją wyrzutową komory lewej < 45% (Myocarditis Treatment Trial, MTT). Chorych leczono początkowo azatiopryną i prednizonem lub cyklosporyną i prednizonem i stosowano leczenie konwencjonalne. W 1988 r. zaniechano leczenia prednizonem i azatiopryną ze względu na trudności z rekrutacją pacjentów. Leczenie immunosupresyjne stosowano przez 6 miesięcy, oceniano frakcję wyrzutową komory lewej i przeżycie.

Read the rest of this entry »

W 1983 r. grupa z Góteborga opublikowała kolejną pracę

Kolejnym argumentem przemawiającym za zastosowaniem leków blokujących receptory p-adrenergiczne u chorych z zastoinową niewydolnością serca było stwierdzenie wyraźnego pogorszenia stanu klinicznego po ich wycofaniu u części chorych. Początkowo uzyskano u tych chorych znaczną poprawę kliniczną. Wycofaniu leków P-adrenolitycznych towarzyszyło zmniejszenie frakcji wyrzutowej komory lewej u wszystkich tych chorych. Prac tych nie kontrolowano podwójnie ślepą próbą, a dane dotyczące przeżycia oparte były na analizie retrospektywnej.

Read the rest of this entry »

Przy i po zabiegu w jamie ustnej

Przy i po zabiegu w jamie ustnej, nosowo-gardłowej i w obszarze górnych dróg oddechowych (np. bronchoskopia) leczeniem z wyboru jest penicylina, na którą są na ogół wrażliwe paciorkowce, z reguły obecne w tych obszarach. Penicylinę stosuje się pozajelitowo. Na 1 h przed zabiegiem wstrzykuje się domięśniowo 600000 j.m. penicyliny prokainowej łącznie z 200000 j.m. penicyliny krystalicznej lub samą penicylinę prokainową w dawce 1 200000 j.m. Kolejne dawki penicyliny prokainowej są takie same, jak pierwsza (1200000 j.m.) i podaje się je raz na dobę przez 2-3 dni. U chorych uczulonych na penicylinę stosuje się erytromycynę. Pierwsza dawka podana doustnie na 2 h przed zabiegiem wynosi 1,0 g. Następne, po 500 mg każda, stosuje się co 6 h w dniu zabiegu i przez następne 2-3 doby. Przy zabiegach w obszarach zakażonych paciorkowcem jelitowym zapobiegawczo podaje się, według podanych wyżej zasad, penicylinę lub erytromycynę łącznie z gentamycyną.

Read the rest of this entry »

Adamopoulos

Adamopoulos zwraca jednak uwagę na niekorzystne zmiany w mięśniach szkieletowych wynikające z ograniczonej aktywności fizycznej chorego (muscle deconditioning). Badając metabolizm mięśni (zużycie fosfokreatyny) metodą rezonansu magnetycznego (spektroskopia P31) wykazano znaczącą poprawę (zmniejszenie spadku stężenia fosfokreatyny w czasie wysiłku, zwiększenie wskaźnika wzbogacenia fosfokreatyny) w następstwie 8-tygodniowego treningu fizycznego. Klinicznie stwierdzano poprawę tolerancji wysiłku oraz zmniejszenie aktywacji współczulnej.

Read the rest of this entry »

Leczenie chirurgiczne

Leczenie chirurgiczne. U niektórych chorych dochodzi w przebiegu bakteryjnego zapalenia wsierdzia do konieczności usunięcia zakażonego ogniska. Dotyczy to zwłaszcza chorych z wszczepioną sztuczną zastawką serca, przetrwałym przewodem tętniczym, przetoką tętniczo-żylną oraz pozatorowym tętniakiem ściany naczyniowej. Nierzadko zachodzi także potrzeba wymiany naturalnej zastawki uszkodzonej głębokim zapaleniem bakteryjnym lub naprawy pękniętej nici ścięgnistej. W ostatnich latach podkreśla się duże znaczenie wczesnej wymiany zastawki objętej zapaleniem grzybiczym, które szczególnie trudno poddaje się leczeniu zachowawczemu i najczęściej źle rokuje.

Read the rest of this entry »

LECZENIE KARDIOMIOPATII PRZEROSTOWEJ

Kardiomiopatia przerostowa jest znana pod wieloma nazwami: kardiomiopatia przerostowa zawężająca, samoistne przerostowe zwężenie podaortalne, asymet-ryczny przerost przegrody oraz mięśniowe zwężenie podaortalne.

Istotą choroby jest masywny, niesymetryczny przerost mięśnia sercowego. Obserwuje się zmniejszoną zdolność do rozkurczu przerosłej komory lewej (zmniejszona podatność rozkurczowa). Mięsień komory lewej osiąga największą grubość ze wszystkich znanych zespołów. W największym stopniu przerasta przegroda komorowa, która w części przypadków wpukla się do drogi odpływu komory lewej i utrudnia odpływ krwi w fazie maksymalnego wyrzutu. Przerost przegrody może w niektórych przypadkach upośledzać odpływ krwi z komory prawej.

Read the rest of this entry »

Nasze www
    System reklamy Test